ความหนืด
ความหนืดเป็นการบ่งชี้ถึงความง่ายในการไหลของของเหลว เมื่อของเหลวไหล การปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลภายในของเหลวจะสร้างความต้านทาน ซึ่งคือแรงเฉือน
ความสัมพันธ์ระหว่างความหนืดและแรงเฉือนสำหรับของไหลนิวโทเนียนแสดงออกเป็น: 
โดยที่,
= แรงเฉือน
bc = ความหนืดแบบไดนามิกของการไหล
= การไล่ระดับความเร็วภายใต้สภาพการไหลเดียวกัน (การไล่ระดับความเร็วที่เหมือนกัน) ของเหลวที่มีความหนืดสูงกว่าจะมีแรงเฉือนที่สูงขึ้น
ของเหลวที่มีความหนืดสูงจะทำให้เกิดการสูญเสียความดันเพิ่มเติมเมื่อไหลผ่านปั๊มหอยโข่ง ส่งผลให้หัวลดลง เพิ่มโหลดเพลาขึ้น และลดประสิทธิภาพลง นอกจากนี้ ของเหลวที่มีความหนืดสูงยังทำให้เกิดการสูญเสียท่อมากขึ้น เพิ่มโอกาสของการเกิดโพรงอากาศที่การดูดของปั๊ม หน่วยที่ใช้กันทั่วไปสำหรับความหนืดคือ Pa-s และ cP (เซนติโพอีส) โดยที่ 1 mPa-s = 1 cP ความหนืดของน้ำที่อุณหภูมิแวดล้อมคือ 1 cP
ความถ่วงจำเพาะ (S.G.)
ความถ่วงจำเพาะคืออัตราส่วนของความหนาแน่นของสารเมื่อเทียบกับความหนาแน่นของน้ำ ดังนั้นจึงเป็นหน่วยที่ไม่มีมิติ
S.G. ของของเหลวจะต่างกันภายใต้ความเข้มข้นและอุณหภูมิที่ต่างกัน สำหรับของเหลวทั่วไป ยิ่งความเข้มข้นของของเหลวสูงเท่าใด ความถ่วงจำเพาะก็จะยิ่งสูงขึ้น และยิ่งอุณหภูมิสูงขึ้น ความถ่วงจำเพาะก็จะยิ่งต่ำลง
ความถ่วงจำเพาะเป็นปัจจัยที่สำคัญมากในการเลือกปั๊ม ความดันที่เกิดจากปั๊มจะแปรผันตรงกับ S.G. ของของเหลว 
/ โดยที่,
= ความดัน
= ความหนาแน่นของของเหลว
= ความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วง
= หัว
พลังงานไฮดรอลิกของปั๊มจะแปรผันตรงกับ S.G. ของของเหลว 
ที่ซึ่ง,
= พลังงานไฮดรอลิก
= ความหนาแน่นของของเหลว
= ความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วง
= ความสามารถในการไหล
= หัว
ดังนั้น จากความสัมพันธ์ทั้งสองข้างต้น เราสามารถสรุปได้ว่าพลังงานของเพลาก็แปรผันตรงกับ S.G. ของของเหลวด้วย